Γιώργος Μαυρόπουλος

Κέρδισε μία μεγάλη μάχη‏

Το τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ που όλοι μαζί παρακολουθήσαμε είχε εντυπωσιακό (και με πολλές ανατροπές) φινάλε.

Θα σταθώ στο αποτέλεσμα, επειδή κάποιοι άνθρωποι έχασαν χρήματα, προσωπικό χρόνο και την ψυχική τους ηρεμία για να φέρουν τον Ηρακλή μία ανάσα από την φυσική του θέση που είναι η μεγάλη κατηγορία… δεν θα τσιγγουνευτώ σε συγχαρητήρια, γιατί μου αρέσει να επαινώ όποιους με βοηθάνε, δεν είναι ντροπή, ούτε και θα υιοθετήσω το θυμωμένο ύφος αυτών που κράζουν όσους αιθάνονται χαρούμενοι μετά την απόφαση. Σεβαστή η άποψή τους όμως αν περιμένεις να χαρείς μόνο όταν κερδίσεις τον πόλεμο, διαπιστώνεις ότι τίποτα δεν είναι αρκετό γιατί ο πόλεμος είναι καθημερινός, δεν τελειώνει ποτέ, ούτε φυσικά με την επιστροφή στην πρώτη κατηγορία.
               Ο Ηρακλής κέρδισε μία μεγάλη μάχη, έναν ολόκληρο χρόνο σε μία αρένα -την εξωαγωνιστική- που συνηθίσαμε να τον βλέπουμε να χάνει. Οι αντιδράσεις των υπόλοιπων ομάδων αποδεικνύουν ότι έγινε κάτι το σημαντικό, αλλάζουν τα δεδομένα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλιώς θα ήταν όλοι ικανοποιημένοι με τα αυξημένα, λόγω της περίστασης, έσοδα. Κατ’ αρχήν να αναφερθεί ότι γκρινιάζουν, κυρίως αυτοί που ευννοήθηκαν με αλλαγές ονόματος, ΑΦΜ, με την είσοδό τους στο άρθρο 44, με χρέη παγωμένα εδώ και πολλά χρόνια, οπότε δεν τους παίρνει να διαμαρτύρονται. Η Α.Ε. Ποντίων δεν υπάρχει, είναι πλέον Ηρακλής 1908 και όποιοι θέλουν μπορούν να ακολουθήσουν… γιατί όμως δεν το κάνουν; επειδή όταν έρθει η ώρα της εκκαθάρισης τα χρέη μεταβιβάζονται στα φυσικά πρόσωπα και θα πρέπει να πληρώσουν. Έτσι, προτιμούν να κρατάνε τις ομάδες τους ομήρους, καταχρεωμένες και προβληματικές. Ότι έγινε στον Ηρακλή είναι δίκαιο… έφταιγαν όσοι κακοδιαχειρίστηκαν τα ταμεία της ΠΑΕ, ας τους έρθει και η λυπητερή, γιατί εκτός του Ρέμου που ανέλαβε τις υποχρεώσεις του, όλοι οι άλλοι έκαναν τους Κινέζους. Ο Ηρακλής είναι ελεύθερος επεδή τους άδειασε όλους αυτούς, αντίθετα στις άλλες ομάδες παραμένουν αυτοί που δημιούργησαν τα χρέη γι αυτό και δεν θα καθαρίσουν ποτέ, μέχρι τουλάχιστον να αλλάξει το ιδικτησιακό καθεστώς στις ανώνυμες εταιρείες τους.
               Δίνω λοιπόν συγχαρητήρια στον πρόεδρο και μεγαλομέτοχο Θόδωρο Παπαδόπουλο, έναν παράγοντα που είχε κάποτε μία μικρή επαρχιακή ομάδα με μηδενικά έσοδα, την ανέβασε στην τρίτη εθνική και δεν χρωστούσε πουθενά ούτε ένα ευρώ. Με τις σωστές κινήσεις πρωτοστάτησε για να έρθει η πρώτη νίκη στα χαρτιά. Το ίδιο ισχύει και για τους προέδρους του Ολυμπιακού Βόλου και της Καβάλας, λειτούργησαν και οι τρεις ως ομάδα, απέφυγαν με δεξιοτεχνεία τις τρικλοποδιές που τους έβαλαν πολλοί με στόχο να σπάσουν την »αλυσίδα» που έφτιαξαν, και τα κατάφεραν επειδή ο καθένας είχε τα κρυφά χαρτιά του στις τάξεις της Πολιτείας και των αρχών του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ελπίζω οι σχέσεις μεταξύ τους να παραμείνουν φιλικές, γιατί στο ποδόσφαιρο, όπως είναι τα πράγματα σήμερα χρειάζονται σύμμαχοι, και όπως διαπιστώνουμε όλοι, οι εχθροί είναι πάρα πολλοί.
               Το »ευχαριστώ» το κρατάω για τον Γιάννη Ιωαννίδη, αφού υλοποίησε την υπόσχεσή του, να διορθώσει όσο μπορούσε την αδικία που δημιούργησαν άλλοι. Φυσικά αυτό δεν ισχύει και για τον Σοφοκλή Πιλάβιο… είναι σαν να δουλεύεις χρόνια σε μία εταιρεία να είσαι ο υπάλληλος που τα δίνει όλα για το καλό της επιχείρησης και να έρχεται ένας σύμβουλος και να σε απολύει επειδή είσαι υποτίθεται μεγάλος σε ηλικία, για να βάλει στην θέση σου έναν καλό του φίλο, καινούριο στην επιχείρηση, που μάλιστα είναι ακόμα μεγαλύτερος από εσένα… μετά από έναν χρόνο λέει μία καλή κουβέντα στον διευθυντή άλλης εταιρείας σε προσλαμβάνουν, αλλά με λιγότερα χρήματα σε χαμηλότερη θέση… βέβαια εσύ με τον κόπο σου μπορείς να φτάσεις ψηλότερα από εκεί που θα έφτανες στην προηγούμενη θέση σου, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν χρωστάς τίποτα σ’ αυτόν που άδικα προσπάθησε να σε καταστρέψει για να ευννοήσει κάποιον άλλο.
                Τώρα πάμε στο αύριο… χρειάζονται 3-4 παίκτες να κάνουν την διαφορά, το υλικό είναι καλό, όμως λείπουν αυτοί που θα πρωταγωνιστήσουν στην οργάνωση του παιχνιδιού. Νομίζω ότι θα βοηθήσει οικονομικά εκτός της διοίκησης και ο κόσμος της ομάδας με την αγορά εισητηρίων διαρκείας και μετοχών. Όλοι ξέρουμε ότι όσο πιο πολλά έσοδα υπάρχουν στα ταμεία της ΠΑΕ, τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το μπάτζετ. Μην το παίζουμε όλοι κουνηστοί με ξένα οπίσθια… κατά τ’ άλλα, αγάπη συσπείρωση, πάθος, θετική ενέργεια και όλα θα πάνε καλά.

Most Popular

To Top