Γιώργος Μαυρόπουλος

Κάθε μυαλό λειτουργεί διαφορετικά‏

Πρώτη μεταγραφή ο Φιρινίδης κι αν ισχύει το ρητό »η αρχή είναι το ήμισυ του παντός», τότε μπορούμε να αισιοδοξούμε για κάτι καλό στο κοντινό μέλλον. 

 

Αξιόλογος τερματοφύλακας με ικανοποιητικό βιογραφικό στα 28 του χρόνια και με πολύ καλή χρονιά πέρσι στην Επανωμή (τον είδα από κοντά στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πανθρακικό κι εντυπωσιάστηκα τόσο απ’ αυτόν όσο από τον βραζιλιάνο αμυντικό Καρλάο).
Όλοι οι παίκτες που βολιδοσκοπούνται από την διοίκηση είναι επιπέδου σούπερλίγκας (με τα σημερινά δεδομένα), σε θέσεις που πονούσε πέρσι η ομάδα και θα πρωταγωνιστήσει, ακόμα και στην 2η κατηγορία, αν πάρουν επιτέλους μία δίκαια απόφαση εκεί στην ΕΠΟ.
          Πάντως επειδή ζούμε στην εποχή του internet και τα πάντα ακούγονται, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σε σχέση με παίκτες που έπαιξαν παλιότερα στον Ηρακλή. Κατ’ αρχήν σωσσία στην φάτσα μπορείς να βρείς ίσως μέσα σε 100.000 άτομα… στο μυαλό κανέναν ούτε στο εκατομμύριο… κάθε εγκέφαλος λειτουργεί και σκέφτεται διαφορετικά, με τις καλές του και τις κακές του, και ποτέ δεν θα βρεις άνθρωπο να εκπέμπει στο ακριβώς ίδιο μήκος κύματος με σένα. Στην εφηβεία συνήθως είσαι πιο απόλυτος, δεν δίνεις πολλά περιθώρια σε κάποιους που δεν θεωρείς αξιόλογους να σε πλησιάσουν έχοντας κάποια στάνταρ κριτήρια… όμως είναι καλό να βάζεις και καμιά φορά τον εαυτό σου στην θέση του άλλου.
           Πολλές φορές θύμωσα με παίκτες που έφυγαν από τον Ηρακλή για άλλες πολιτείες, άλλες φορές με την συμπεριφορά του, άλλες με τις δηλώσεις του. έτσι λοιπόν έρχομαι στην θέση του καθενός απ’ αυτούς. Αν δεν πληρωθεί από το ποδόσφαιρο δεν θα έχει τα χρήματα για να ζήσει, θα τον κράζει η γυναίκα του, θα τον σιχτιρίζει η πεθερά του, θα τον μουντζώνουν οι γονείς και οι φίλοι του. Αν έπαιζα στον Ηρακλή που είναι η ομάδα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ποτέ δεν θα έκανα προσφυγή, ότι πιστόλι κι αν έτρωγα (γι αυτό και ποτέ δεν ζήτησα ούτε θα ζητήσω θέση επαγγελματική ως δημοσιογράφος ή παράγοντας μέσα στην ομάδα). Τι θα έκανα όμως αν έπαιζα σε άλλη ομάδα; ίσως χειρότερα απ’ ότι ο μέσος όρος αυτών που πέρασαν απ’ τον Ηρακλή, δεν θα άφηνα δικαιοδοτικό όργανο στον κόσμο ανεκμετάλλευτο. Θα τους έτρεχα μέχρι να πατούσαν μαύρο χιόνι, μέχρι να μου ξεπληρώσουν τα δεδουλευμένα… δεν θα έφτανα ποτέ σε σημείο να διεκδικήσω λεφτά που δεν δούλεψα αλλά τα άλλα θα τα έπαιρνα αργά ή γρήγορα μέχρι τελευταίας δραχμής.
              Πιάνω όλες τις πιθανές παραμέτρους… αν ήμουν ένας παικταράς που με ζητούσαν όλες οι ελληνικές ομάδες, τι θα έκανα; θα έπαιζα στην ομάδα της καρδιάς μου αρκεί να αισθανόμουν ότι δεν με εκμεταλλεύονται. Θυμάμαι την δεκαετία του ’80 τον Μπάμπη Ξανθόπουλο που είχε προσφορές κοντά στα 100 εκατομύρια (υπέρογκο ποσό για την εποχή), έπιασε την διοίκηση του Ηρακλή και τους είπε »δεν θέλω τα 100 δώστε μου 40 και μένω εδώ» όπως και έγινε. Σε μία απόφαση πολλά γεγονότα παίζουν τον ρόλο τους, το μυαλό του καθενός είναι μία διαφορετική ζυγαριά, το σκεπτικό μου είναι κοντά σ’αυτό του Μπάμπη. Είναι το πρότυπο, μαζί και ο Κωφίδης που ανοιχτά έλεγε ότι δεν θέλει να παίξει σε άλλη ελληνική ομάδα εκτός του Ηρακλή και πήγε με το ζόρι στον Ολυμπιακό. Έλεγε ότι όνειρό του ήταν να παίξει στην Γαλλία (δεν είναι κακό για μένα, για άλλους όμως είναι), ενώ στην συνέχεια διεκδίκησε κάποια από τα δεδουλευμένα ,αλλά ποτέ σε σημείο που να βλάψει την ομάδα.
             Και φτάνω στο κοντινό παρελθόν… εκτιμώ απεριόριστα όσους έμειναν πέρσι μέχρι τέλους. Πήραν μεγάλο ρίσκο, μέχρι και την τελευταία στιγμή περίμεναν έστω και χωρίς συμβόλαιο. Κατσικάς, Κανακούδης, Ηλιάδης, Μελισσάς, Αποστολίδης, Ψυχογιός και Επαλέ συμπεριφέρθηκαν ως ηρακλειδείς από κούνια. Κάποιοι άλλοι όπως ο Κατσαμπής δεν μίλησαν καν για λεφτά που έχασαν, άλλοι κινήθηκαν μόνο κατά φυσικών προσώπων όπως ο Μπαντής… άλλοι έφυγαν με την πρώτη δυσκολία κι άλλοι έδωσαν πολλές ευκαιρίες, ε λοιπόν όχι δεν τους βάζω όλους στο ίδιο καζάνι. Βέβαια, δεν ξεχνάω ότι όλοι σκεφτόμαστε διαφορετικά δεν ξεχνάω ότι όλοι θέλουμε τον ξένο παικταρά που έπαιξε στην Ισπανία ή την Ιταλία και μετά στραβώνουμε όταν τον βλέπουμε να κάνει την προσφυγή (και καλά να πάθουμε)… δεν λέω υπάρχουν και ξένοι που αγάπησαν την ομάδα περισσότερο κι από τους δικούς μας όπως ο Ζοέλ,ο Σέμπουε,ο Γιοβάνοβιτς ο Φοφόνκα, ο Φρέιντε… και κάποιοι άλλοι μέσα από τις ακαδημίες που πούλησαν την ομάδα που τους έβγαλε στο προσκήνιο για 30 αργύρια. Δεν θέλω να ακούσω για παίκτη που διεκδίκησε μη δεδουλευμένα χρήματα, εγώ δεν θα του έδινα την κυανόλευκη φανέλα ούτε κι αν μου έλεγε ότι φέτος θα παίξει δωρεάν μόνο για τον Ημίθεο στο στήθος… ποτέ όμως δεν θα έκραζα και τον Διλμπέρη, που ξέρω πόσο αγαπάει την ομάδα, επειδή ήρθε ως προπονητής του Γαζώρου στο Καυτανζόγλειο για να νικήσει…ποιός από εμάς θα καθόταν να χάσει και πως θα αντίκρυζε αυτούς που τον εμπιστεύονται και τον πληρώνουν; ίσως κάποιοι να το έκαναν γιατί όπως είπα όλα τα μυαλά λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο, αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι μόνο εμείς είμαστε οι σωστοί και όλοι οι άλλοι λάθος.
               Ελπίζω οι παίκτες που θα έρθουν να είναι και καλοί χαρακτήρες… οι καιροί είναι δύσκολοι, τα προβλήματα πολλά και μια αλυσίδα για να μην σπάσει πρέπει να έχει όλους τους κρίκους δυνατούς. Και επιτέλους να υπάρξει και λίγο περισσότερο συναίσθημα επειδή μία ομάδα δεν είναι μία κοινή ανώνυμη εταιρεία, και αν δημιουργηθεί μία καλή χημεία με την διοίκηση και τους οπαδούς τα αποτελέσματα θα φανούν σύντομα. Και το πιο σημαντικό είναι να μην αδικήσουμε κάποιους από αυτούς που θα πλαισιώσουν τον φετινό Ηρακλή, καθώς την αδικία κανένας δεν την ανέχεται.

Most Popular

To Top