Χωρίς κατηγορία

«Οι στιγμές είναι δύσκολες για τον Ηρακλή»

kofidis4Παπαθανασάκης δεν υπάρχει, φως στο τούνελ δεν διαφαίνεται, λύσεις δεν υπάρχουν, στο χείλος και πάλι μιας ενδεχόμενης καταστροφής. Το ψυχρό αλλά αθεράπευτα «κυανόλευκο» μάτι ενός θρύλου της ομάδας προτείνει λύση και όχι αφορισμούς.

Ο Σάββας Κωφίδης ρίχνει μέσω του Goal σωσίβιο ελπίδας για τη σωτηρία της αγωνιστικής ομάδας. Ενας Κωφίδης που συνεχίζει, όπως λέει, να αντιστέκεται. Να αντιστέκεται και να μάχεται για τα αυτονόητα που έχουν πάψει προ πολλού στην Ελλάδα του σήμερα.

«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να αναζητούμε τώρα τις ευθύνες. Αυτό που αφουγκράζομαι είναι ότι η οικονομική δυσχέρεια ήταν ένας λόγος, η διαχείριση και σίγουρα όσοι ήταν γύρω από τον ηγέτη και επηρέασαν με τις συμβουλές τους και τώρα τον έχουν εγκαταλείψει και τον έχουν κάνει πέρα αντί να τον υποστηρίξουν. Δεν είμαι όμως και ο πλέον αρμόδιος να κρίνω. Οι στιγμές είναι δύσκολες για την ομάδα και όσοι την αγαπούν θα πρέπει να σκύψουν και να βοηθήσουν και όχι να ρίχνουμε ευθύνες».

– Τι θεωρείτε ότι έφταιξε;

«Υπάρχει οικονομική δυσκολία αλλά δεν υπάρχει κατάλληλη υποστήριξη για να αλλάξει αυτό. Οσον αφορά τα άλλα, ίσως θα πρέπει να τα αναζητήσετε σε όσους ήταν διοικητικά κυρίως σ’ αυτό. Σίγουρα υπήρχαν γύρω από τον κ.Παπαθανασάκη άνθρωποι που τον συμβούλευαν αλλά δεν τον στήριξαν και δεν τον συμβούλεψαν κατάλληλα».

– Η σχέση προέδρου – οπαδών έχει φτάσει στα άκρα, μπορεί να αποκατασταθεί;

«Μπορεί… εφόσον υπάρχει μια επικοινωνία και μια εποικοδομητική διάθεση».

– Γιατί πιστεύετε ότι ο Ηρακλής έχει περάσει τόσα προβλήματα με τις διοικήσεις όλα τα χρόνια;

«Η διαχείριση, ο σχεδιασμός και η οικονομική δυνατότητα των εκάστοτε διοικήσεων έπαιξαν ρόλο».

– Οταν ήσασταν ακόμη στην ενεργό δράση, ως ποδοσφαιριστής είχατε και τότε προβλήματα, πώς τα αντιμετωπίσατε; Σας επηρέασαν;

«Σαν ποδοσφαιριστής είχα εστιάσει την προσοχή στο να παίζω ποδόσφαιρο, δεν με επηρέαζε. Το έβλεπα ως μια μορφή τέχνης, κάτι το οποίο το έκανα με αγάπη και παράλληλα υπήρχε και το τερπνόν μετά του ωφελίμου, δηλαδή χρήματα τα οποία δεν είχα ως προτεραιότητα. Σκεφτόμουν το ποδόσφαιρο και ίσως έτσι σκέφτονται και κάποια παιδιά τώρα. Το κλίμα αυτό βοήθησε τον Ηρακλή και προς τιμήν τους οι παίκτες έκαναν το καθήκον τους παρά τις δυσκολίες».

– Συμπληρώνετε τώρα τρία χρόνια στις ακαδημίες ποδοσφαίρου του Ηρακλή…

«Ακόμη χτίζουμε… Το να χτίσεις μια δομή είναι δύσκολο, όπως και να το διατηρήσεις. Αν μπουν τα θεμέλια, μπορείς να το συντηρήσεις. Στα τρία χρόνια πιστεύω ότι κάναμε κάποια δουλειά αλλά σίγουρα αν φέτος κάναμε 10% βελτίωση στην ανάπτυξη των υποδομών, αν είχαμε υποστηριχθεί από τους ανθρώπους που στελέχωναν την ακαδημία, θα κάναμε το κάτι παραπάνω. Ταλέντα πάντα θα υπάρχουν, αλλά εμείς πρέπει να βελτιωθούμε για να βοηθήσουμε και να δώσουμε έμφαση στις υποδομές. Ακόμη στον Ηρακλή, ούτε το 30% δεν έχουμε χτίσει κατά την άποψή μου. Αν χτίσουμε το 80-90%, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε αποτελέσματα».

– Τι πιστεύετε για την εθνική ομάδα; Μετά από καιρό ο Ηρακλής είχε δύο εκπροσώπους…

«Είναι μια νέα προσπάθεια και χρειάζεται υπομονή που συνήθως δεν την έχουμε και πρέπει να την υποστηρίξουμε και να την ενθαρρύνουμε. Μας τιμά ιδιαίτερα, μας χαροποιεί ειδικά γιατί ο Βέλλιος προέρχεται από τις ακαδημίες μας. Είναι κίνητρο για μας να προσέξουμε τις ακαδημίες. Αυτό είχα πει και στον κ. Παπαθανασάκη ότι υπογράφω ότι μέσα σε κάποια χρόνια μπορούμε να έχουμε περιπτώσεις τέτοιων παιδιών ώστε να ωφεληθεί ο σύλλογος, όπως ίσως με μια ενδεχόμενη μεταγραφή του Βέλλιου».

– Ποια είναι η άποψή σας για το ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Εδώ και καιρό είναι στην παρακμή του από όλες τις πλευρές και όσον αφορά τη δομή του και όσον αφορά την ποιότητα και τους θεσμούς. Χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση. Ευθύνη έχουν οι ποδοσφαιρικές αρχές αλλά και η πολιτεία. Δεν υπάρχει η βούληση να καθαρίσει το ποδόσφαιρο και να λειτουργήσει με γνώμονα το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι το ίδιον όφελος. Η εμπορευματοποίηση το έχει φέρει στην παρακμή. Βέβαια εμπορευματοποίηση υπάρχει και στο εξωτερικό, απλά κατόρθωσαν πέρα από τις υλικές απολαβές να δώσουν και για το ποδόσφαιρο, ενώ εδώ συμβαίνει το αντίθετο, εδώ τα παίρνουν αυτοί που δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο».

– Εγιναν κάποιες ενέργειες από την πολιτεία…

«Δυστυχώς είναι λίγο για να βοηθήσει το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει όραμα, το μόνο που τους αφορά είναι να βγουν αλώβητοι για να μην έχουν πολιτικό κόστος. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σε άλλες χώρες φαίνεται πως είναι δομημένο, εδώ όλα είναι στον αέρα. Οι άνθρωποι που διοικούν το ?καπηλεύονται? κατά κάποιον τρόπο χωρίς να βοηθούν ουσιαστικά. Οι ΑΕ παραμένουν μια πληγή ειδικά για την Ελλάδα που είναι επιρρεπής στη διαφθορά και στη συναλλαγή και το ποδόσφαιρο μένει πίσω. Οι άλλοι λαοί, παρότι εμείς δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού, κατάφεραν να τα συνδυάσουν και τα δύο, επαγγελματισμό και ρομαντισμό στο ποδόσφαιρο».

– Ποια θεωρείτε ότι ήταν η καλύτερή σας στιγμή και ποια θυμάστε ως χειρότερη;

«Καλύτερη όταν πρωτόπαιξα στον Ηρακλή. Εκπλήρωσα τα όνειρά μου και επίσης στο Μουντιάλ με την εθνική που δεν μπορώ να το περιγράψω ή να το συγκρίνω. Η πιο δύσκολη ήταν ο τελικός Κυπέλλου (1987) με τον Ηρακλή κόντρα στον ΟΦΗ. Δύσκολη στιγμή καθώς έπαιξαν ρόλο και εξωαγωνιστικοί παράγοντες».

– Δηλαδή;

«Τα χρόνια εκείνα οι ομάδες που μπορούσαν να καρπωθούν τίτλους, δυστυχώς από το κατεστημένο ήταν δύσκολο να γίνει. Π.χ. αν μια ομάδα δεν ήταν καλή, τα έχανε, ενώ άλλες και καλές να μην ήταν, τα κέρδιζαν».

– Για «κατεστημένο» γίνεται λόγος ακόμη και σήμερα…

«Είναι η ηδονή του ποδοσφαίρου τέτοια, δεν θέλουν να αλλάξει. Ποια η φιλοσοφία της ομοσπονδίας, ποια η πολιτική. Βλέπουμε τι γίνεται στις διοικήσεις της ΕΠΟ. Δεν λέω ότι δεν γίνονται τα ίδια και στο εξωτερικό, όπως στην UEFA. Για μένα είναι ανήθικο να καρπώνεσαι υλικές απολαβές που δεν δικαιούσαι και ειδικά υπερβολικά ποσά που θα μπορούσαν να προάγουν το άθλημα του ποδοσφαίρου και να βοηθήσουν κόσμο».

– Συμμετέχετε και σε μια ομάδα που αγωνίζεται για διαφορετικό σκοπό…

«Η Hasta la Victoria siempre είναι μια ανθρωπιστική, μη κομματικοποιημένη κοινωνική κίνηση, όπου παίζουμε ποδόσφαιρο για να προβάλλουμε μηνύματα και αγωνιζόμαστε ενάντια σε ό,τι άδικο συμβαίνει. Επώνυμοι και ανώνυμοι -από το 2008- με πολλές δραστηριότητες».

– Γιατί σας χαρακτηρίζουν επαναστάτη;

«Ισως γιατί αντιστέκομαι σε ό,τι εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο, αντιδρώ σε ό,τι άδικο για το καλό όχι μόνο το δικό μας αλλά και των άλλων».

– Οι παππούδες σας ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο. Εσείς σήμερα πώς σχολιάζετε το θέμα του προσφυγικού;

«Και ο ποντιακός ελληνισμός έχει υποστεί τέτοιου είδους καταστάσεις που τώρα τις βιώνουμε με το προσφυγικό. Δεν χρειάζονται ρατσιστικές διαθέσεις αλλά πρέπει να είμαστε πιο ευαισθητοποιημένοι στον άνθρωπο. Να θυμηθούμε τις ρίζες μας, τι έχουν υποστεί οι παππούδες μας, για να είμαστε πιο συγκρατημένοι και απευθύνομαι και σε ανθρώπους όπως ο κ. Φίλης που αναίσχυντα έκανε λόγο για εθνοκάθαρση και όχι γενοκτονία».

Most Popular

To Top